Total Pageviews

Wednesday, 30 April 2014

Toekomstige wetgeving

De wetgeving en de rechtspraak zien vooral de vrouw nog altijd als de zwakke partij, eerst in het huwelijk en later bij de echtscheiding. Als gevolg daarvan ontstaan er bij gescheiden vaders vaak problemen met betrekking tot alimentatie, vermogensverdeling en omgangsregelingen.

Een langdurige alimentatieverplichting resulteert veelal in een situatie waarbij de vrouw de full time verzorging van de kinderen op zich neemt of part time gaat werken. Deze situatie leidt tot onbedoelde onevenwichtigheden:
  1. De vrouw wordt niet goed voorbereid op de noodzaak van full time werken nadat de alimentatie stopt.
  2. De man wordt niet gemotiveerd om (meer) salaris te verdienen.
  3. De kinderen raken onthecht van (meestal) hun vader.


Een echtscheiding leidt automatisch tot een verarming voor de uiteenvallende delen van het gezin en het is niet logisch om die verarming af te wentelen op de meest verdienende partner (meestal de man) teneinde de voormalige (luxe) behoeften van beiden in stand te houden.

Een bijzondere plaats wordt ingenomen door gescheiden vaders die een eigen eenmanszaak (ZZP) hebben. Hun alimentatie wordt bepaald door uit te gaan van het gemiddelde van de afgelopen 3 jaar zonder aandacht te schenken aan de toekomstverwachtingen. Dit kan leiden tot krankzinnige situaties waarbij een torenhoge alimentatie betaald moet worden terwijl er geen werk of inkomen is.

Wederom is de verzorgingsgedachte veel te ver doorgeschoten.

Behalve de gebruikelijke (zakelijke) contracten is ook het huwelijk een overeenkomst waarbij de “exit” clausule echter vaak slecht is geregeld omdat er hoofdzakelijk met een “roze bril” naar de toekomst wordt gekeken. De “exit” clausule dient voor de aanvang van het huwelijk duidelijk op papier te komen m.b.t.:
  1. regeling m.b.t. co-ouderschap over de kinderen tijdens en na echtscheiding,
  2. eigendom van goederen gekocht voor en tijdens huwelijk,
  3. vermogensverdeling m.b.t. periode voor en tijdens huwelijk,
  4. realistische duur van de verzorgingsplicht tussen partners na echtscheiding,
  5. automatische aanpassing van alimentatie aan gewijzigde omstandigheden (bijv. werkloosheid) zonder tussenkomst van advocaten en - zo mogelijk ook - de rechter.

 Het allerbelangrijkste is en blijft dat de kinderen niet worden gebruikt als wapen tegen de andere ouder door haar/hem - de facto - de toegang tot de kinderen te ontnemen.