Total Pageviews

Wednesday, 31 December 2014

To Whom It May Concern

To all of my blog readers: I wish you a happy, healthy and loving 2015 !

I could wish you a prosperous new year but prosperity is useless in the absence of happiness, health and love.

As The Beatles once sang: Can't Buy Me Love.

Money still can't buy you a good health as many rich people have learned along the way.

And why is it that rich people tend to look less happy than poor people ?

The more you own, the more you need to protect.

It is much more difficult to steal happiness, health and love as these treasures are well hidden deep inside of us.

Thus I wish you a happy, healthy and loving 2015 !

31 December 2014, Haarlem, The Netherlands

Leon Oudejans

Tuesday, 30 December 2014

Religion and State a.k.a. checks & balances

While I consider myself as religious, I have no shadow of a doubt that Church and State should not overlap each other. Does that imply that I am against either one? No, not at all. I am a firm believer in both Religion (rather than Church) and State.

For me it is entirely clear that any State controlled by any religion is moving backwards rather than making any progress. Banning religion (e.g., in Communism) is not the solution. Banning the State (e.g., by ISIL) is not the solution either.

In my view, even American politics are too much guided by religion and especially by human interpretations of religious views. In Europe we have political parties based upon religion. At least then you know what you choose for during elections.

In my view, Religion and State cannot even live without each other as they provide some kind of checks and balances towards each other. The State should be aware of religious extremism while Religion should monitor the State's moral values.

The problem with both Religion and State is mankind.

Both Religion and State are too often used by individuals for personal gain and power.

That is why we need both in order to have some balance in the lives of many citizens.

Early December 2014, 3 time Pulitzer Prize winner Thomas Friedman published an article in the New York Times titled How ISIS drives Muslims from Islam. He describes a growing movement amongst Muslims towards atheism and Christianity.

Such a movement is not the solution but may trigger change within religious power and that is all that counts.

I am very proud of what Pope Francis is doing. Cleaning up the rank and file in the Church that he represents. Perhaps he will finally restore the hope and faith of many in the scandal driven Roman-Catholic Church.

Damage is done by mankind but heroism too. We need to choose our leaders wisely. History has taught us that time after time.

Political extremism is part of a parliamentary democracy. Political success is based upon real voters. Religious extremism is driven by a few who are hungry for power and ultimately religious totalitarianism. Religious extremism does not have real voters. Only men with guns and knifes.

So far we cannot elect our religious leaders. I suppose that is the real problem.

Definitely, maybe

The title of this rom-com movie matches the information that we get with respect to missing airplanes (e.g., MH370). There is even a long Wikipedia list of all missing airplanes since 1856..........

I understand that technology in 1856 did not allow to locate missing airplanes but I fail to see why that would still be the case nowadays. Technology allows for nearly anything nowadays but not to find missing airplanes??

Missing airplanes similar to missing ships create mysteries and even famous names like the Bermuda Triangle. According to Wikipedia, the Bermuda Triangle, also known as the Devil's Triangle, is a loosely defined region in the western part of the North Atlantic Ocean, where a number of aircraft and ships are said to have disappeared under mysterious circumstances. According to the US Navy, the triangle does not exist. Yeah right, skeptics will say.

Rather than focusing on possible explanations (e.g., accident, alien abduction, or hijack) it strikes me that technology allows us monitoring an individual's trails to an extreme detail through GSM poles, internet location tracking, satellite tracking, and car navigation history but ships and aircraft may just disappear......

The cost of an aircraft or a ship could not be a reason for missing track and trace systems. Even cars now have such factory installed systems. Most likely as insurance companies more and more require such systems. So what is difference between cars and aircraft and ships? While the volume of cars is much and much bigger, their average value is much and much lower.

Perhaps an explanation may be found in credit risk management that uses the following formula: the Expected Loss (EL) equals the Probability of Default (PD) x Loss Given Default (LGD) x Exposure At Default (EAD).

This same formula has been used in the car manufacturing industry for not (!) recalling defective cars. There are some famous court stories about this phenomenon. Event recently another came to light in Japan regarding defective airbags. It is cheaper for manufacturers to deal with incidents than organise a massive recall provided that the PD ratio is very, very low.

Despite all recent major aircraft incidents, it is said to be the most safest way of transport. In other words the PD ratio is very low. It is safe to assume that the Loss Given Default ratio is 100%. The Exposure at Default is very high given casualties and cost of aircraft. Nevertheless, the very low PD ratio drives the ultimate Expected Loss.

The analogy with other types of industry (e.g., car manufacturing, tobacco, toxic waste) then suddenly becomes frightening. One could well argue that it is less expensive to miss an aircraft or ship rather than finding, rescuing or salvaging one. We will probably need another historic court case for showing the incompleteness of the Expected Loss formula.

Realising this makes me even more proud of the Dutch efforts with respect to MH317.

Monday, 29 December 2014


Perhaps you have noticed - or not - but I quite often refer to Kenya. Until 2012 I had never ever been in Africa as it somehow scared me. It is probably the usual scare for the unknown. I did however visit Tunisia and Morocco but never felt being in Africa. I tend to associate Africa with black people.

Early 2012 we were looking for a vacation destination. One of the few affordable destinations was Mombassa, Kenya. I somehow recall my surprise regarding the name Mombassa. I had never known to what country that place actually belonged to. So Kenya it was.

The trip had a Nairobi stop-over where we had to transfer from the international airport to the domestic one. I still remember the warmth that felt like a blanket. I also remember my tourist attitude as I was scared being ripped off. The people were just smiling and saying Jambo all the time.....

Late that night we arrived at Bamburi Beach, Mombassa. The ocean breeze felt very refreshing. It was difficult to see anything though. The next morning I was astonished by the sheer beauty of the hotel location. Right on the beach. Seeing camels walking up and down the beach was a shock.

While looking around and feeling the very warm water of the Indian Ocean touching my feet, I received an epiphany: it suddenly occurred to me that I was - finally - at home. I even felt more at home in Kenya than in my Dutch house and home, some 6,000 kilometres away.

The feeling of being at home in Kenya has never left me. Since then my focus has slowly shifted more and more towards Africa. The magnificent BBC documentaries on Africa suddenly felt different and breathtaking. My house now features African art. Not only as a reminder.

During my second visit I went alone. Under protest. I strongly felt that it wasn't wise. Ratio won from emotion however and I went. Alone. And fell in love. Not only with the country. Also with a young woman with whom I had been corresponding for the last 6 months. I didn't want to spend my 3 weeks alone and had invited her to join me as I had no feelings for her anyway.

After arriving at Mombassa airport I couldn't find her despite making 2 or 3 rounds in that small arrivals hall. I only noticed someone sitting and looking at me but whom I didn't recognise at all. Being upset I decided to call her. I didn't like being stood up. While I was angrily handling my phone that beautiful someone timidly asked me: "Are you Leon?" The rest is history.

My second visit to Kenya felt like being in heaven. The beauty of Kenya's nature, the warmth and smiles of the people, the food, and obviously my new found love. My love ended in a multi month heartache but I still strongly feel that it is better to have loved than never at all. I have forgiven her.

To date I haven't been able to secure a job in my beloved Kenya. That does not imply that I will give up on my dream to live and work in Kenya. Not at all.

Karibu Kenya ! Karibu sana.

Saturday, 27 December 2014

Less is more

Many years ago a colleague gave me some feedback on my work by saying "Less is more". He couldn't have been more right.

Basically this expression has a universal truth. The more you eat / drink / have / own in life, the less pleasure (or: added value) you have of the newest addition. This is probably also why cleaning your closets, house - or mind for that matter - gives a good feeling.

Less is more is the total opposite of the daily messages we receive in life. More is better is what we hear and see all the time. Given an ever expanding global population, we indeed need to have more (e.g., output, prosperity) if everyone wants to retain the same.

Lately I have been deriving my greatest pleasure in gaining additional knowledge. Apart from this blog, it is quite difficult to show off this additional knowledge unlike showing a new car, house or suit and tie to your family, friends, colleagues and neighbours.

Knowledge seems to be in poor demand nowadays. Young and cheap is in high demand. At times it seems that less knowledge is more and ignorance is bliss.

One of the greatest improvements in the corporate world is the 2nd P in People, Planet and Profit. Unfortunately, the 1st P has suffered.

Currently, most employment schemes are still based on an implicit "up or out" system. Once out, accumulative knowledge is out too. It is not only legacy knowledge that is out. It is also the tricks how to quickly extinguish forrest fires and the like.

Some time ago, The Economist magazine featured an article about how elderly German employees teach new apprentices. This system is quite ancient (i.e. Middle Ages) and is known in various European countries. Once the apprentice knows the trade he becomes a Master who will train new apprentices himself. And so the cycle continues.

In my view, the (un)employment solution is not in working full time hours until 67 (or 70 in 5-10 years time). The solution lies in the ancient Master system. Elderly people need to transfer their accumulative knowledge and experience to apprentices and coach them to become a Master themselves. In trade, in manufacturing, in every line of business. Such a transfer does not require a full time job. The number of working hours should decrease over the years in order to maintain a sustainable balance between health, private life and work. Obviously, the renumeration should also decrease which should not matter too much as it is better to be employed than unemployed.

The Government could well use fiscal stimuli to decrease the labour cost of elderly people. This would and should also compensate for significantly lower salaries. This approach is much more sustainable than granting more and more unemployment benefits to an ageing population.

It is time to create a better balance between the 3 P's (People, Planet and Profit).

No change, no progress

In a recent interview the new President of the European Union has warned the classic Dutch political parties (Labour, Christians and Liberals) not to imitate the protest movements at the far left or right as that would make EU countries ungovernable. He added some self interest too: it would also fill his EU Parliament with too many EU skepticism. Obviously, that would burden and hinder his own task.

The issue of centralisation and decentralisation is however an eternal pendulum.

Once centralisation is the key focus in business, organisations, politics or society at large, immediately a counter move will appear that strives for decentralisation. The opposite is valid as well.

The must-read international bestseller "A brief history of the future" (2006) by Jacques Attali predicts - for instance - that the State of Texas will one day decide to leave the United States of America and will then merge with Mexico. His arguments are sound though provocative.

Despite the self interested warnings of Mr Juncker, there is really nothing wrong with this process. Each organism and each system is always looking for a new balance once the pendulum is too far away from what it perceives as the center.

We need the swing of the pendulum as else nothing would ever happen. We would be in a stand-still. In a freeze. In Dutch we have a saying for such a phase: "rust roest" or rest rusts. We also have "stilstand is achteruitgang" or he who does not advance, goes backwards. The beauty of the English language immediately becomes visible in the double meaning of the word backwards. Nevertheless, it is quite clear that such a stand-still situation has no positive connotations.

In business Research and (Product) Development (or R&D) is the usual way to advance on competition. Little to no R&D expenditure usually implies that others will advance while you stand still but relatively go backwards. A bitter example is the development of the first smart phone by the then market leader Nokia. Nokia top management assumed that its customers would not be ready for this. The rest is history. Soon the name Nokia will no longer relate to phones.

Another must-read and famous booklet is "Who moved my cheese?" (1998) by Spencer Johnson. It is a motivational tale written in the style of a parable or business fable. The text describes the impact of change on one's work or personal life, and 4 typical reactions to those changes by 2 mice and 2 little people during their hunt for cheese (source: Wikipedia). The story illustrates that you must adapt to changing circumstances in order to find new cheese (e.g., food, income, love). When you freeze or stand still then you will die of hunger, thirst or otherwise.

Change is a must for everything and everyone. It is also referred as Evolution and sometimes Revolution. Change capitalises on lessons learned.

I have changed too as I have learned my life's lessons.

Van Slachtoffer via Overleven naar Genieten

Recent kwam ik weer in gesprek met de vriendin van een overleden collega en persoonlijke vriend. Hij overleed 2 dagen voor Kerstmis, vele jaren geleden. Een dag later - de dag voor Kerstmis - zou hij haar ten huwelijk hebben gevraagd. Mijn oud collega is niet iemand die je makkelijk kunt vergeten. Haar lukt het niet; mij ook niet. Hij leeft voort in ons hart.

Ze vroeg me hoe het met mij gaat. Ik liet doorschemeren dat ik nogal wat had meegemaakt in de afgelopen jaren. Trots vertelde ik haar dat ik inmiddels een Survivor ben en niet langer een Victim. Toen vroeg ze me of ik al was toegekomen aan Genieten. Opeens werd het me duidelijk dat er nog een hele weg is te gaan.

Een paar dagen later vertelde ik bovenstaande aan een andere vriend en oud collega. Hij vroeg me waarom ik nog niet kan Genieten. Moeilijke vraag. Een heel moeilijke vraag zelfs.

Ik ben altijd heel ambitieus geweest. Zowel (eerst) in studie als (later) in werk. Echter, niet in sport en niet in relaties. Het genieten van het moment van het succes was er bij mij nooit bij. Voordat het succes arriveerde, was ik in gedachten allang bij mijn volgende doelstelling.

Misschien ligt de wortel hiervan al in mijn jeugd. Mijn CITO toetsresultaten leidden tot een MAVO advies hoewel HAVO ook had gekund maar ik werd als vrij jong voor mijn leeftijd gezien. Toen vrij vervelend maar tegenwoordig een eigenschap die veel belangstelling genereert.

Jarenlang ben ik bezig geweest om mezelf te bewijzen en om het uiterste uit mijn talenten te halen hetgeen ook is gelukt en zelfs nog steeds aan het lukken is. Genieten van het moment kwam niet eens bij me op.

Het onbezorgd genieten van het leven - dolce far niente - is nooit een doelstelling in mijn leven geweest. Ik weet ook niet of het ooit zover gaat komen. Ik ben altijd bezig om anderen te helpen. Daaraan ontleen ik mijn raison d'être.

Het nadeel daarvan is dat ik een magneet ben voor mensen met problemen. Vaak ook uitlopend in persoonlijke teleurstellingen.

Toch wegen de nadelen nooit zwaarder dan het gevoel een verschil te hebben gemaakt in iemands leven.

Ik hoop ooit eens iemand te ontmoeten die mij gaat leren te genieten. Zo langzamerhand is de tijd daarvoor wel eens aangebroken.

Tot die tijd ben ik wie ik ben.

What You See Is What You Get.

Monday, 22 December 2014

Religion - one size fits all

Most of my blogs are in my native language Dutch but this one deserves a wider audience.

I have tried to find out whether there is any country, population or tribe in the world without any form of religion but my search has been unsuccessful to date. I suppose that religion is as old as mankind. The words irreligion, atheism, and humanism are of a much later date.

A remarkable phenomenon of religion is its great and relentless power to unify as well as to divide, to teach love as well as to teach hate. Even politics has a greater shift towards cooperation between the different views. Why is it that most people believe in (a) Supreme Being(s) while the views on that Supreme Being(s) appear irreconcilable ?

Some religions consider themselves as the Absolute Truth and view other religions as inferior or even non believers. Other religions preach love, compassion and tolerance. Nevertheless, nearly all people believe yet the differences rule.

I feel that you can well argue that there have been several mergers within religions: from polytheism (multiple gods) to monotheism (one God). However, that same consolidation process - from many to a few - has also given rise to a competition struggle between those few remaining Gods. Most fights are about land, money but ultimately about power.

No doubt the most violent religions have been Christianity and Islam. Between each other and between themselves (e.g., Catholics versus Protestants, and Shiites versus Sunnites). Considering that Islam is a religion that is some 600 years later than Christianity, whereas the Koran uses many of the same persons as mentioned in the Bible, the Christian Church must have seen this derivative religion as a major threat to its own existence. Moreover as Islam cared for the poor rather than protected the wealthy. One could even argue that the subsequent fights between split-ups (e.g., Catholics versus Protestants, and Shiites versus Sunnites) are a mirror of the fight between the original split-up.

In principle, Christianity and Islam could well merge into a joint global religion considering that the origin of both religions is basically the same. I wonder how many people of both religions could tell striking differences that could not be bridged.

It will be easy to outline the current differences as reasons why this merger could and should not take place. It will be hard to advocate such a merger given the expected massive opposition.

Nevertheless, local or national peace requires a reconciliation between religious fractions (e.g., Catholics and Protestants, as well as Shiites and Sunnites).

Similarly, global peace requires a reconciliation between 2 religions (Christianity and Islam) that ultimately have the same original identity.

Monday, 15 December 2014

Vrouwen, Hoop en Teleurstelling

Na een zwaar gesprek vandaag drong het opeens keihard tot me door: Hoop en Teleurstelling zijn 2 kanten van dezelfde medaille. De een kan niet zonder de ander en omgekeerd. Ze houden elkaar in balans zoals yin en yang.

Wikipedia zegt het volgende: yin yang are concepts used to describe how apparently opposite or contrary forces are actually complementary, interconnected, and interdependent in the natural world, and how they give rise to each other as they interrelate to one another. Many tangible dualities (such as light and dark, fire and water, and male and female) are thought of as physical manifestations of the duality of yin and yang.

Ik verwacht dat deze realisatie me zal helpen in het sneller verwerken van teleurstellingen en het veel gemakkelijker zal maken om de positiviteit van de Hoop te verkiezen.

Mijn meest recente teleurstelling voelde ik al aankomen. Vandaar waarschijnlijk ook mijn blog over vriendschap versus relatie. Ik wil echter geen vriendschap hebben met iemand die nog van een ander houdt. De enige vriendschap met een vrouw die ik zoek is binnen een relatie; niet erbuiten. Ik zoek bovendien geen kwantiteit in vriendschappen maar kwaliteit. Minder is meer.

Heel regelmatig krijg ik de (meestal buitenlandse) vraag: can we please be friends? No is meestal mijn korte antwoord en meestal vergezeld met de tekst van Oscar Wilde ("Between men and women there is no friendship possible. There is passion, enmity, worship, love, but no friendship"). Soms leidt dat wel tot een goed gesprek maar niets meer dan dat. Een goed gesprek is altijd waardevol.

Mijn teleurstelling van vandaag gaf toch ook meteen weer hoop. Bij mij althans. Bij haar zou dat wel eens anders kunnen liggen. Alleen het feit dat de teleurstelling me ook hoop gaf, is voor mij een belangrijk teken: every cloud does have a silver lining. De silver lining bestaat uit de bevestiging die ik kreeg over mijn nieuwe zelf: ik ben het waard om iemands keuze, reden of prioriteit te zijn. 

Ik heb echter geleerd dat het dan wel wederkerig moet zijn want anders werkt het nog niet. 

Ik wil dus geen:
- optie voor een ander zijn maar een prioriteit;
- 2e keuze zijn maar een 1e keuze;
- satelliet in het leven van een ander zijn maar een zon;
- vriend van een vrouw zijn tenzij in een relatie. 

Ik KAN het wel maar WIL het niet.

Sunday, 14 December 2014

Economie als levend organisme

Als ik een poging doe om de huidige economische crises in perspectief te plaatsen dan gebruik ik vrijwel altijd de parallel met ziektes bij mensen. Ziekteverschijnselen bij mensen zijn o.a. koorts, tijdelijke uitval van lichaamsfuncties en gedwongen rust. Ziektes worden o.a. veroorzaakt door virussen en verkeerde leefgewoontes.

Een gezonde economie kan veel inspanning verdragen. Een zieke economie kent hyper inflatie of deflatie, heel veel nieuwe markttoetreders of faillissementen, en vertoont of een dubbelcijferige groei (oververhitting) of een negatieve groei (recessie).

Ziekteverschijnselen zijn op zich gezond. Het bouwt weerstand en versterkt het afweermechanisme. Afwezigheid van ziektes maakt kwetsbaar. Teveel ziektes leiden tot een dalende levensverwachting.

Dierlijke en menselijke virussen kennen een cyclus. Om de zoveel tijd komt hetzelfde virus terug maar meestal in een iets andere (gemuteerde) gedaante.

De economie kent ook cycli. Bekende cycli zijn vernoemd naar hun ontdekkers: Joseph Kitchin (3-4 jr), Clement Juglar (7-11 jr), Simon Kuznets (15-25 jr) en Nikolai Kondratieff (45-60 jr). Deze cycli worden respectievelijk ook wel aangeduid als de inventory investment cycle, fixed assets investment cycle, infrastructural investment cycle en de long wave cycle.

De Kondratieff of lange golf cyclus kent de meeste discussie omdat Kondratieff van mening was dat deze cyclus een wereldwijd fenomeen is dat vrijwel gelijktijdig optreedt. Het bestaan en de duur van deze cyclus zijn nog steeds onderhevig aan een debat.

Het bijzondere aan bovenstaande cycli is dat het dieptepunt voor alle 4 cycli rondom 2014 ligt. Het zal dus nog minstens enkele jaren duren voordat we een duidelijke opgaande lijn te zien krijgen.

Waarom blijven deze economische cycli eigenlijk telkens terugkomen? Naar mijn mening is dat enerzijds een inherent onderdeel van een markteconomie waarin winstbejag ("greed") leidend is en anderzijds omdat mensen de geschiedenis vergeten waardoor deze zich kan blijven herhalen. Een parallel met menselijke ziektes ligt trouwens niet ver weg.

Naar mijn mening bestaat er trouwens geen goed alternatief voor de (sociale) markteconomie. Elk ander model leidt uiteindelijk tot een blijvend verkeerde allocatie van mensen, (kapitaal)goederen en geld. De geschiedenis heeft dat ruimschoots bewezen. De ziektes in de economie markeren ook de momenten van een tijdelijke en structurele herallocatie aan.

Alleen het model van de (sociale) markteconomie leidt tot een tijdige herallocatie waardoor uiteindelijk de meeste welvaart en welzijn wordt gecreëerd. De geschiedenis heeft ook dat ruimschoots bewezen. De rol van de overheid ligt primair bij een sociaal vangnet teneinde de kloof tussen de have's en have nots niet te groot te maken en daarmee de stabiliteit als maatschappij en als land te waarborgen.

Saturday, 13 December 2014

Balans - Evenwicht - Yin Yang

Gisteren kreeg ik de vraag van een headhunter in welk opzicht ik ben veranderd de afgelopen tijd (maanden / jaren). Die vraag was nieuw en verraste me even. Ik had even de neiging om voorbeelden te willen geven maar zag meteen de irrelevantie daarvan in.

Ik heb eindelijk evenwicht in mijn leven gevonden. Balans zou ook een goed woord zijn maar doet me teveel denken aan mijn oude finance wereld en voelt daarom uiteindelijk toch misplaatst.

Leon 1.x was de adolescent. Deze periode duurde tot midden 20. Ik heb hier vooral goede herinneringen aan. Het grootste verschil met de jaren daarna is dat mijn naïviteit en goedgelovigheid zijn verdwenen. Vergelijk de platenhoezen van U2: Boy (1980) versus War (1983).

Leon 2.x was de business and family man. De volgorde lijkt alfabetisch maar is meer dan dat. De tekortkomingen in mijn relatie compenseerde ik met een zeer succesvolle zakelijke carrière. Uiterlijk leek alles prima voor elkaar. De komst van 2 mooie kinderen hielp niet om de relatie te redden. Integendeel. De weeffouten daarin werden toen pas echt zichtbaar.

Leon 3.x was de angry man vol boosheid, irritatie en frustratie als gevolg van een relatie waarin ik bijzonder ongelukkig en ontevreden was geworden. Het opzeggen van mijn huwelijk is het keerpunt in mijn verandering geweest. Ik ben eerst echter heel erg diep gegaan voordat ik eindelijk de weg omhoog vond.

Leon 4.x is in evenwicht. Ik ben gelukkig en tevreden met wie ik nu ben. Voor het eerst in vele, vele jaren. Ik heb nog maar 3 doelstellingen in mijn leven: het contact met mijn kinderen herstellen, een nieuwe relatie gebaseerd op wederkerige liefde, en het vinden van werk/inkomen. Alle andere wensen lijken bijna triviaal.

Ik merk nu dat veel mensen in een andere fase zitten dan ik. Meestal is dat fase 3.x. Vrijwel iedereen torst emotionele bagage met zich mee vanuit het verleden. Ook soms wel lieftallig als het "rugzakje" aangeduid. Heel veel mensen zijn beschadigd geraakt in hun relaties en soms zelfs al in hun jeugd.

Het bereiken van fase 4.x heeft mij heel veel (denk)kracht gekost. Ik was echter vastbesloten om mijn slachtoffer rol te verlaten. Het is me uiteindelijk gelukt. Een slachtoffer rol is voor sommigen echter te comfortabel om te verlaten. De echte wil om te veranderen ontbreekt dan uiteindelijk.

Ik ben erg voorzichtig geworden met het aangaan van een relatie met iemand die nog in fase 3.x zit. Ik weet uit eigen ervaring hoe zwaar het is om die fase te verlaten. Alleen de persoon zelf kan dat doen. Hulp kan zelfs contraproductief werken. Het niet bieden van hulp is voor mij ook ondenkbaar.

You can lead a horse to water but you can't make him drink.

Wednesday, 10 December 2014

When Harry met Sally (1989) + Oscar Wilde (1854 - 1900)

Between men and women there is no friendship possible. There is passion, enmity, worship, love, but no friendship. Oscar Wilde (1854 - 1900).

Toch denken vrijwel alle vrouwen dat vriendschap met mannen wel mogelijk is. Mannen beginnen te lachen of te hakkelen als ze deze vraag - of vriendschap tussen mannen en vrouwen mogelijk is - voorgelegd krijgen; een enkele man denkt dat dit wel kan. Hiervan zijn hilarische YouTube videos.

De geweldige komedie When Harry met Sally (1989) gaat ook over dit onderwerp. Het meest bekend is deze film trouwens van de restaurant scene waarin Meg Ryan tijdens het eten van taart Billy Crystal weet te overtuigen dat een orgasme heel goed te faken is. Hilarisch is ook het slot moment van die scene waar een oudere vrouw aan de serveerster vraagt "I'll have what she is having.............."

Een van de belangrijke uitspraken van Harry is "All friendship between a man and a woman ends in bed". Een meer dan dubbelzinnige uitspraak. Of de vriendschap gaat naar een hoger plan (relatie), of de vriendschap houdt op door deze verkeerde beslissing. Maar ook dat elke vriendschap vroeg of laat leidt tot die volgende stap al dan niet in een moment van zwakte (zie When Harry met Sally).

Als ik aan het woord vriendin denk dan denk ik ook aan Herman van Veen (Uit Elkaar): Een om mee te praten, Eentje voor de sier, Een om bij te slapen, En een om zo nu en dan en dan alleen voor je plezier, Een om mee te schrijven, Een lelijke met verstand, Een om in te blijven, En eentje in reserve onopvallend bij de hand, Een voor hoogtijdagen, Een voor door de week, Een die niks komt vragen, En een om fijn te haten omdat ze alles tegenspreekt, Een voor zwoele blikken, Een voor boterham met spek, Een met moedervlekken, En een met vuile streken, maar wel helemaal te gek.

Jaren geleden had ik een vriendschap op kantoor. Met een vrouwelijke collega. Ik was getrouwd; zij was single. Ze kwam regelmatig eventjes langs om te kletsen. We gingen 's avonds ook met meerdere collega's - en soms samen - naar een restaurant om daarna weer door te werken. Op een gegeven moment werd ik door een of meerdere mannelijke collega's gewaarschuwd dat er geroddeld werd over haar en mij. Ik heb haar over die roddels verteld. De vriendschap was daarna niet meer dezelfde.

Soms heb ik de indruk dat de reden bij vrouwen voor het nastreven van een vriendschap met een man gelegen in het wantrouwen tussen vrouwen onderling, de afgunst, of de trivialiteit van de gespreksonderwerpen. Vrouwelijke solidariteit lijkt vaak net zoals iets als de Democratische Republiek Noord-Vietnam of de DDR toen die nog bestond.

Laatst stond er in een horoscoop dat ik vrouwelijke vriendschap een kans zou moeten geven. Het voelt bij mij echter als tijdverspilling. Waarom zou ik slechts vriendschap met een vrouw willen? Uiteindelijk wil 1 van de 2 (meestal de man) altijd meer en verliest de vriendschap. Dat probleem bestaat niet tussen mannen. Normaal zie ik de vele grijstinten tussen wit en zwart. Hier niet.

100% match

Enige dagen geleden kreeg ik een email van mijn moeder (80) met daarin een vacature voor een manager F&A bij een onderwijsinstelling. Ik heb dit voorbeeld aangegrepen om haar uit te leggen hoe mijn situatie is. Na mijn uitleg begreep ze eindelijk waarom het me zoveel moeite kost om weer een ZZP opdracht of een baan te vinden in deze tijd.

Mijn achtergrond ligt in de Automotive en in Banking. Beide zijn branches waar (heel) veel mensen hun baan (blijven) verliezen als gevolg van faillissementen (Automotive) en inkrimping (Banking). Ik leef nu als ZZP'er van de goede jaren en hoop dat de magere jaren niet al te lang blijven voortduren.

Ik was 10-20 jaar geleden al blij als ik (als opdrachtgever) een medewerker kon aannemen die voor 85% aan de functie eisen voldeed. Tegenwoordig is de harde eis een 100% match en dan kan de opdrachtgever bovendien nog eens kiezen uit diverse - soms vele - perfect geschikte kandidaten.

Het helpt vanzelfsprekend ook niet dat er 100 tot 300 personen reageren. Personen die nog volop in hun opgaande carrière zitten, personen uit de branche die van werkgever willen veranderen, en personen die van branche willen veranderen. De laatste groep valt dus bij voorbaat af in deze markt.

Mijn moeder begreep het.

Vervolgens legde ik haar uit dat op mijn CV nergens een controller of manager F&A positie te vinden is in mijn arbeidsverleden. Ik ben eigenlijk vanuit een rol als senior audit manager (via een bancaire adviesfunctie) in een Automotive directie functie terecht gekomen en jarenlang gebleven. Ik solliciteer dus niet op rollen als controller of manager F&A omdat ik niet eens kan aantonen dat ik ervaring heb in die posities.

Mijn moeder begreep het.

Ik vertelde mijn moeder dat ik het moet hebben van mijn netwerk. Zo ben ik ook aan die - achteraf gezien dramatische - klus gekomen in 2013. Het is me uiteindelijk gelukt de belanghebbenden wakker te schudden maar ten koste van mezelf. Daar heb ik van geleerd. Dit soort situaties, waarin je in een vijandige omgeving zonder enige rugdekking moet opereren, hoef ik niet meer.

Ik zoek een functie als consigliere (vertrouweling en raadgever van de baas) waarbij ik tevens als resultant (dus niet consultant) kan functioneren. Dat is mijn kracht. Soms is dat een CFO functie maar de titulatuur maakt me eigenlijk niets meer uit. Alleen het resultaat, de toegevoegde waarde en de waardering zijn belangrijk.

Mijn moeder begreep het.

Monday, 8 December 2014

Angst - State of Fear (Michael Crichton)

Angst is een slechte raadgever. Een oud gezegde met een zeer belangrijke betekenis.

Angst regeert de wereld. Angst voor: buitenlanders, homo's, Islam, Joden, kernenergie, klimaat, kunstmatige intelligentie, meteorieten, moslims, robots, terroristen, virussen, Y2K, en ziektes. Angst voor alles dat afwijkt van iets dat ergens als norm wordt gezien.

Het probleem met angst is dat een deel daarvan kunstmatig wordt gecreëerd en vaak vanuit politieke motieven. Hoe onderscheidt je realistische angst van irrealistische ? In het begin lukt dat misschien nog maar zodra er een collectieve angst ontstaat dan wordt dat moeilijk.

Het creëren van angst (of chaos) is vaak een afleiding voor iets anders zoals binnenlandse of economische problemen (of fraude).

Angst creatie is een zeer goed instrument om mensen voor een bepaalde tijd in de verkeerde richting te laten denken. Voordat de angst uitgewerkt is moet er natuurlijk wel een alternatief voor de afleiding gevonden worden.

Angst trekt ook stemmen aan: de Partij voor de Vrijheid is duidelijk gebaseerd op het creëren van een angstgevoel, al dan niet terecht.

De media zijn essentieel bij het voeden van angst. Het controleren van de media door de overheid is daarbij uiterst behulpzaam.

Het blad Elsevier had in de jaren 70/80 een goede slogan: als de waarheid in het midden ligt dan moet links rechts lezen en rechts links. Slim want in die tijd was de linkse stroming veel groter dan nu.

Informatie is afhankelijk van de verstrekker. Informatie wordt meer en meer een opinie al dan niet gestoeld op feiten. De kunst zit in het handig weglaten van onwelgevallige feiten.

De techno thriller State of Fear (2004) van Michael Crichton behoort tot mijn favoriete boeken. Niet om het plot van klimaat terrorisme maar door zijn beschrijving van het onderwerp angst. Het boek is vooral fel aangevallen door het IPCC en klimaatactivisten omdat het de lezers laat zien hoe politiek gewenste opinies worden gevormd door het handig weglaten van onwelgevallige klimaatfeiten.

Ik hou me uiteindelijk altijd weer vast aan wat President Abraham Lincoln (1809-1865) ooit zei:

"You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time".

Redelijk Arrogant

Vele jaren lang heb ik het partner worden bij een accountantskantoor als het ultieme doel in mijn carrière gezien. De ontluistering was groot toen ik me als senior audit manager realiseerde dat de "rat race" pas echt begon bij de aanvang van het partner zijn.

Je hebt salary partners, local partners, international partners. Partners met en zonder lokale of internationale winstdeling. Het houdt nergens op. Als partner wordt je nog erger behandeld dan als werknemer want je krijgt een contract voor een paar jaar en telkens begint de teller op nul.

De volgende ontluistering was nog groter. Eenmaal aan de andere kant van de tafel merkte ik hoe weinig ik van mijn klanten moest hebben geweten. Deze tweede ontluistering wordt door meer van mijn oud collega's gedeeld die de overstap naar finance management hebben gemaakt.

Als zogenaamde "accountant in business" moest ik vorig jaar naar de verplichte Permanente Educatie cursus Beroepsethiek voor Accountants in Business. Ik vermoed dat de financiële schandalen van 5-10 jaar geleden daar debet aan zijn.

In elk beroep zitten rotte appels dus ook in finance management. Echter, ik weet uit eigen ervaring hoe zwaar de druk van collega's (meestal alleen de CEO trouwens) kan zijn als de resultaten zwaar tegenvallen. Je rug recht houden is dan niet makkelijk. Voor sommigen zelfs erg moeilijk als de financiële buffers in privé mager zijn. CFO's zijn ook slechts mensen met een gezin en hypotheek.

Gezien alle accountancy schandalen vraag ik me wel af wanneer de openbare accountants een cursus Beroepsethiek gaan krijgen want die lijken het echt veel harder nodig te hebben dan de CFO's.

Ooit vroeg een van de bekende headhunters in de accountancy aan me: Leon, weet jij waar jouw titel RA voor staat? Gezien zijn enorme grijs antwoordde ik: Geen idee [....], maar erg positief kan het vast niet zijn gezien je grijns. Hard lachend zei hij toen: Redelijk Arrogant.

Naar mijn overtuiging is arrogantie de kern van het probleem in het accountantsberoep.

Ik hou van het vak. Nog altijd. Toch maak ik geen schijn van kans om er ooit in terug te keren omdat ik niet langer voldoende kennis zou hebben van controle technieken etc. Het komt duidelijk niet bij ze op dat datgene die jaarrekeningen produceert veel meer weet dan degene die ze controleert.

Helaas probeert men een wetenschap te maken van accountancy terwijl een controlerend accountant gewoon een beroep zou moeten zijn. Je controleert niet alleen cijfers maar beoordeelt ook menselijk gedrag. Mensen maken getrouwe en valse jaarrekeningen. Machines niet.

Accountancy is een zeer goede leerschool maar biedt niet langer een serieus carrière perspectief.

Sunday, 7 December 2014

March 1960 - The Considerate Piscean Rat Personality

The Considerate Piscean Rat Personality 

"When a Western astrology-born Piscean arrives in the Chinese Year of the Rat, it is likely to produce a most amiable personality. Astrologists centuries ago symbolized the Rat as a very brainy creature who will think things through before taking actions. If these clever, quick-thinking characteristic traits are mixed with the sensitivity of Pisces, a rather kind and considerate personality emerges. The bright sharp mind of the Rat seems to toughen and loosen up the dreamy Pisces a little, and this makes these personalities finely balanced. The Piscean Rat is sensitive without being overly so and also very practical and thoughtful.

A Piscean Rat is sometimes quite shy and quiet in nature, but they will stand up for themselves and others if necessary. These individuals hate unfairness or discrimination, and can often completely forget their shyness if they are angry. The Piscean Rat is intelligent and caring, and they tend to take life rather seriously. These people like to be neat and organized, and are generally mature in their attitude to responsibility. They love to help others, but are not fans of social settings or group activities. These Pisceans have a creative side to their personalities and have an appreciation for arts and music.

The Piscean Rat enjoys spending time at home and will enjoy making their surroundings as relaxing as possible. These people prefer periods of quiet to relax and wind down rather than noisy, sociable or energetic activities. A Piscean Rat is happier with a book or watching a movie than going out socializing and mixing with lots of other people. These personalities usually do not have much of a problem settling down in long-term personal relationships. They are often not all that reluctant to give up their single status in favor of a more permanent commitment, finding it easy. They do not take pleasure in being emotionally alone in life.

An intuitive character, the Piscean Rat is level-headed and fair-minded, with plenty of compassion. They make likable friends and workmates who, although they are not highly sociable, are reliable and loyal. These Pisceans have fine memories and never seem to forget birthdays or anniversaries. They are extremely family-oriented and always try to show much consideration to those they love. These individuals are inclined to wish to have large families and many of them will marry young. The Piscean Rat craves love and warmth, and as they are not really ambitious, these will be their main goals in life.

These personalities, like all others, have their weaknesses, and over-reactions that will appear occasionally. A Piscean Rat is prone to get upset fairly easily sometimes, as they can be immensely touchy to the comments of others. These people are often known for bursting into tears unexpectedly. They are not normally over-sensitive to life, but take personal insults extremely badly and will usually over-react to them. This will be displayed as crying, tantrums or sulking. You will definitely know when a Piscean Rat is offended by the words of others."


Geluk en (Talent x Discipline) / Ego = Output

Onlangs sprak ik een vrij bekende hockey vader & hockey coach en tijdens ons gesprek langs de lijn noemde hij de stelling die hij ooit ten behoeve van een zakenblad had gegeven: (Talent x Discipline) / Ego = Output. Deze stelling heeft me sindsdien niet meer los gelaten.

Zowel in de sport als in het zakenleven is deze stelling zonder meer van toepassing. Een ego > 1 is een remmende factor op de output. Een ego < 1 levert echter een multiplier op. Een ego < 1 geeft aan dat het gezamenlijke (team / bedrijfs) belang groter is dan het eigen belang.

Ik heb toch het gevoel dat er een factor ontbreekt: geluk. Een moeilijk te bepalen of te kwantificeren factor trouwens. Maar zeker in sport is de factor geluk of ongeluk wel goed te herkennen als het gebeurt.

Mijn eigen factor geluk is langzaam van 0 terug aan het keren naar 1 (neutraal). Tot enkele jaren geleden was die factor bij mij duidelijk hoger dan 1. Dat is soms nog steeds moeilijk te accepteren.

Dat brengt me tot de kernvraag: Hoe dwing je geluk eigenlijk af ?

Sommigen zeggen: Succes dwing je af, geluk overkomt je. Anderen zeggen: Geluk dwing je af.

Met geluk bedoel ik trouwens niet het begrip gelukkig. Met geluk bedoel ik wat anderen ook wel mazzel of zelfs toeval noemen.

Geluk dwing je volgens sommigen af door positief te denken. Daar kan ik me inderdaad wel iets bij voorstellen. Het bekende "tussen de oren" probleem. Anderen zeggen: Meestal dwing je geluk af, door te doen alsof je het gaat krijgen en er dus naar te handelen. Tenslotte nog deze: misschien kun je beter en gemakkelijker anderen alvast geluk brengen, en dan komt dan het geluk ook van anderen naar jou toe (denk hierbij aan het 
oude gezegde: “wie goed doet, goed ontmoet”).

Als ik bovenstaande formule aanpas op het voorafgaande dan kom ik op de volgende formule: 

OUTPUT = ( Talent x Discipline x Positief denken) / Ego 

Met deze formule kan ik eigenlijk wel uit de voeten. Ik zie nu waar mijn remmende factor zit. Het is niet de afwezigheid van geluk of aanwezigheid van ongeluk. Het is mijn moeite met het doorlopend positief blijven denken door de stroom van teleurstellingen van de afgelopen jaren. Af en toe leg ik nog steeds kleinere teleurstellingen onder een vergrootglas terwijl ze in de prullenbak horen.

Misschien is het tijd voor een bakje Ted Troost............... ;-)

Saturday, 6 December 2014

Toekomst van de Retail sector

De toekomst van de retail sector staat ter discussie. Het aantal faillissementen (al dan niet met doorstart) is ongekend.

Voorlopig resultaat:
- autodealers (Koops Furness, Pouw, en vele vele andere kleinere spelers);
- boeken & CD's (E-plaza, ECI, Free Record Shop, Polare);
- electronica (Block, de Harense Smid, iCentre);
- mode & schoenen (Geddes & Gillmore, House of Shoes, Marlies Dekkers, Mexx, Schoenenreus);
- postorderbedrijven (Neckermann, Wehkamp)
- reisbureaus (D-Reizen, OAD reizen);
- overig (Dirck-III, Expo, Halfords, Piet Kerkhof, Sabon en Siebel).

Mogelijke redenen:
- de aanhoudende economische crisis;
- mismanagement door ego's en graaicultuur;
- bedrijfsfinancieringen met teveel bankkrediet;
- torenhoge huurlasten als erfenis uit het verleden met idiote waarderingen van commercieel OG;
- de absurd hoge parkeertarieven terwijl online verzendingen vaak "gratis" zijn;
- en bovendien een structurele verschuiving in distributiekanalen van "bricks" naar "clicks".

In principe zijn faillissementen "gezond" omdat dit de overblijvers en nieuwe toetreders meer kansen geeft. Failliete bedrijven waren zelden gezonde bedrijven. Heel soms is een faillissement totaal ten onrechte.

De verandering van "bricks" naar "clicks" zie ik niet meer omkeren. De acceptatie van online aankopen zal alleen maar toenemen mede omdat de jeugd opgroeit met online aankopen. Het familiebezoek aan een winkelcentrum is allang geen uitje meer maar een moetje. Dit zal enorme consequenties voor de Retail sector krijgen en dus ook voor de bedrijven in commercieel vastgoed. Die sector kent dan ook al de nodige faillissementen en tergend langzame bancaire herfinancieringen waarbij banken proberen om de aandeelhouders voor de toekomstige verliezen te laten opdraaien.

Het huidige aanbod aan winkels wordt reeds als te hoog gezien. Leegstand en verloedering in winkelstraten in de stadscentra ligt op de loer. Winkelcentra staan nu reeds (deels) leeg. Stedelijke herontwikkeling wordt een nog hogere prioriteit.

De toekomst in de Retail is aan niche spelers. Product (wat) en Plaats (waar) staan daarbij voorop. Prijs (hoeveel) is secundair omdat er online niet makkelijk alternatieven voorhanden zijn.

Friday, 5 December 2014

Geloof, Hoop en Liefde

De woorden geloof, hoop en liefde zijn voor de meeste mensen wel bekend. In 56 na Christus schreef Paulus aan de christelijke kerk in Korinthe een brief. In deze brief schrijft hij over de liefde. Hij zegt onder andere: ‘Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde’. 

Ik heb nogal wat teleurstellingen gekend de afgelopen jaren en deze 3 (geloof, hoop en liefde) hebben me altijd overeind gehouden. Tot op de dag van vandaag. Alle 3 zijn onwaarschijnlijk krachtig als drijfveer voor mijn doen en laten. Veel krachtiger dan zaken als geld of goederen.

Ik geloof. Ik geloof vooral dat ik hier met een reden ben. Dat er nog te volbrengen taken zijn. Zonder die rotsvaste overtuiging zou ik er waarschijnlijk niet meer zijn geweest. Het zien van de film Constantine (o.a. Keanu Reeves) heeft me trouwens ook geholpen om overeind te blijven. 

Hoop doet leven. Inderdaad. Na elke teleurstelling komt er dan toch weer een teken dat hoop geeft. Die hoop doet je oevereind krabbelen, het stof van je kleren afschudden, en je weg weer vervolgen.

De mooiste van alle 3 is zonder meer de liefde. Afgezien van een kalverliefde op de middelbare school, ben ik pas op mijn 52e intens verliefd geworden. Ondanks de vervelende afloop ben ik bijzonder blij dat ze mijn hart heeft weten te openen omdat ik niet wist dat dit nog mogelijk was. 

Het kennen van liefde is het allermooiste gevoel dat mij tot heden is overkomen. Nog veel mooier dan het blootsvoets lopen in de warmte van de Indische Oceaan aan het strand van Bamburi Beach waarbij ik het onbeschrijflijke gevoel had eindelijk thuis gekomen te zijn.

Het kennen van liefde houdt tevens in dat de lat hoger ligt voor alle toekomstige ontmoetingen. Waarom zou ik minder dan liefde willen accepteren? Sowieso heb ik de afgelopen jaren geleerd dat iemand aardig en leuk vinden een onvoldoende basis is voor een 24/7 relatie.

Liefde is pas echte liefde wanneer het wederkerig is. Anders is het slechts een toekomstige en wederzijdse teleurstelling. Toch is het beter om het eenzijdige gevoel van houden van wel te hebben gekend dan niet. Het heeft mijn focus in het leven duidelijk verbeterd. 

Onlangs kwam er iemand op mijn pad die het gevoel van 2 jaar geleden vrijwel meteen wist terug te brengen. Toch moest ik dat gevoel meteen inbinden omdat haar emotionele bagage buitensporig groot was. Ik heb helaas de afgelopen jaren ondervonden dat mensen niet tegen hun wil in kunnen worden "gered".

Deze enerzijds teleurstellende ervaring gaf mij anderzijds de hoop en het geloof dat ik de liefde zal vinden.